Door: E. van den Bosch 27-5-2010
Oude wijsheden beweren, dat voor een gelukkig en gezond leven, een appeltje voor de dorst een belangrijk ingrediënt is. Daarnaast schijnt het de dokter ver op afstand te houden en zijn ze onvergelijkbaar met peren. Hoewel de vrucht nooit ver van de stam valt, voorkom je niet dat er soms rotte exemplaren tussen zitten, die er dan ook direct uitgehaald moeten worden. Een beurse appel kan namelijk niet alleen de smaak, maar ook de gezondheid behoorlijk verpesten.
Tot zover zal u waarschijnlijk iedere vergelijking met Europa ontgaan, maar daar help ik u graag mee verder.
Nederland is voor zijn economie voornamelijk afhankelijk van de export. Hierbij zijn de Europese landen tot nu toe de belangrijkste afnemers. Een gezond en stabiel economisch klimaat is dan natuurlijk van het grootste belang, maar daar is de laatste tijd geen enkele sprake meer van. Een kakofonie aan verwijten en oorzaken tot gevolg hebbend.
Het zijn de banken, de bonussen, de speculaties, de woekerpolissen en de hebberigheid van onszelf die vooral genoemd worden. Maar wat heeft ons – naast onlesbare dorst naar meer – toch steeds geleid in het vertrouwen, in de hoop en ook de angst? Voor mij is daar maar één duidelijk aanwijsbaar instituut voor: de Beurs!
De Beurs is voor mij het grootste leningstelsel, dat legaal gokken promoot. Het is een ongrijpbaar en onoverzichtelijk instituut geworden, waar zelfs de “eenarmige bandiet” jaloers op zou zijn. In de laatste zit nog een mechanisch systeem, maar de Beurs lijkt systeemloos. Dagelijks zie ik de rode en soms groene pijltjes door het beeld schieten en vraag mij steeds weer af, waarom wij ons zo afhankelijk hebben gemaakt hieraan.
Om een gezond economisch klimaat te krijgen zou simpelweg alles wat Beurs is in Europa (en ook in de rest van de wereld) uit ons financiële systeem gehaald moeten worden. Terug naar het “eerst sparen, dan uitgeven”-principe. Natuurlijk betekent dat wel dat groei en ontwikkeling minder snel zal gaan, maar wat is daar eigenlijk op tegen? In het huidige systeem is alles zo snel gegaan dat niemand het meer kon volgen, met de huidige situatie als resultaat.
Investeren met geld dat je zelf hebt verdiend is een duurzame investering, waaruit al het rendement direct naar jezelf terugvloeit. Geen beleggers die aankloppen voor hun deel van de winst of verontwaardigd hun verlies kenbaar maken. En ook geen speculanten die hopen dat je kopje onder gaat.
Laten we het beleggen voorbehouden aan onze boterhammen. Met een appeltje bijvoorbeeld. Best lekker hoor!
Egbert van den Bosch
eindredacteur