Door: E. van den Bosch 2-4-2010
Storend hé, als je een dergelijke taalfout ziet staan. Mij overvalt altijd de, haast onbedwingbare, behoefte een gummetje tegen het scherm te zetten en het woord te corrigeren. Maar helaas lijken dit soort fouten meer de norm, dan een uitzondering geworden.
We leven vandaag in een tijd van flitsen, flashes en soundbytes. We Sms’en, Tweeten, krabbelen, MSN’en, Skypen en bloggen heel wat af met elkaar. Hierbij raakt de zuiverheid van het taalgebruik helaas nogal eens op een zijspoor. En dan heb ik het niet alleen over de dt-vorm! Hiermee ga ik zelf ook wel eens de mist in. Nee, het gaat mij vooral om de kromme en onlogische zinsverbanden, woorden zonder klinkers (want dat begrijp je toch wel ff), onsamenhangende teksten en de daaruit voortsprekende gemakzucht waarmee er met taal wordt omgegaan. Naast non-verbale uitingen, is taal tenslotte ons belangrijkste communicatiemiddel! Als we elkaar niet meer begrijpen, ontstaan er misverstanden. En door die misverstanden, zijn er geschiedenisboeken vol met ellende en rampspoed geschreven.
Natuurlijk is ook taal onderhevig aan culturele veranderingen en wordt de Dikke van Dale er niet dunner op. Maar er is toch een groot verschil tussen taalvernieuwing en taalverruwing. Meer aandacht in het onderwijs, vooral ook in het beroeps- en hoger onderwijs, zou zeker geen kwaad kunnen. Niet alleen de regels zijn belangrijk, maar vooral het besef dat taal een gevoel is, waarmee je kunt overtuigen, verduidelijken en verbinden.
Overigens mogen organisaties, bedrijven en overheden hierbij ook best eens kritisch naar zichzelf kijken. Want lange, uitgebreide en met vakjargon doorspekte rapporten zijn meestal niet erg leesbaar en vaak voer voor stoffige planken, archief of prullenbak. Er ligt een mooie taak om egovervullende schrijfsels, te vervangen door korte en kernachtige samenvattingen. Zo worden verslagen en rapportages ook echt gelezen en begrepen. Dit bevorderd de snelheid van het nemen van beslissingen en het uitvoeren van acties. Daarnaast scheelt het veel papier, tijd en onnodige vragen.
Maar eigenlijk ben ik alweer te lang van stof. Het woord is nu aan u!
Egbert van den Bosch
eindredacteur
