Door: E. van den Bosch 8-1-2010
Er was er eens... Zo hoort een sprookje toch te beginnen, nietwaar? In Kopenhagen was onlangs, ondanks veel woordengekletter, op de Klimaattop een prachtig non-akkoord bereikt! Ja, we doen echt onze best als het om de toekomst van onze planeet gaat. Eigen (lands)belangen doen er niet meer toe, we gaan aan de slag met elkaar. Nou ja... dit is wel een sprookje hé.
Enfin, terwijl wij bezweet van al het overleg ons zorgen maken over de opwarming van onze aarde, dacht Koning Winter: "Laat ik die verhiitte discussies eens wat koelte toeblazen!". En waarachtig, alle debatten over de warmte verstilden in een dikke deken van sneeuw, toen één van de strengste winters sinds tijden zich aandiende. Natuurlijk was het eerst wel mooi, al dat winterse wit. Zelfs met Kerstmis, voor het eerst sinds 27 jaar. Maar Prins Pekel moest wel hard aan het werk om alle onderdanen veilig over straat te kunnen laten gaan. Zelfs de sneeuwschuivers werden uit de stal gehaald.
Dat was even leuk natuurlijk, maar Prinses Paniek zag al snel dat Prins Pekel met lege handen zou komen te staan en dat zijn strooigoed niet opgewassen bleek tegen de enorme sneeuwbuien van Koning Winter. Het openbare leven viel al meerdere keren stil en onze eigen MP zat een beetje met zijn handen in het haar (ook leuk modelletje trouwens). Het kon dan ook niet lang uitblijven voordat het volledig mis zou gaan. Zowaar een verkeersinfarct en geen dokter in de buurt natuurlijk. Van drie uur in de middag tot ver na middernacht in de file. Prins Pekel was inmiddels pleite en Prinses Paniek sloeg weer een kreetje. Gelukkig bleef Koning Winter rustig en keek lachend naar al dat strubbelende volk. Met een ondeugende twinkeling in zijn ogen dacht hij stiekem: "De klimaattop? Dat ben ik!"
Egbert van den Bosch
eindredacteur
